Ik schrijf deze blog vanuit mijn hart.
Tien jaar geleden studeerde ik af als paraveterinair. Ik had de mooiste baan van de wereld: elke dag werken met dieren, geen dag hetzelfde, altijd leren, ontdekken en helpen. De dagen vlogen voorbij.
Maar de laatste tijd merk ik dat er iets verandert. Steeds vaker draait het om geld of beter gezegd, het gebrek daaraan. “Het is zo duur bij de dierenarts,” wordt vaak gezegd en ook vaak wordt er gedacht dat wij onze zakken vullen.
]Nee, wij zitten hier niet om zakken te vullen. Wij doen dit werk omdat we geven om dieren, om jouw dier. Maar er zijn veel factoren die maken dat zorg voor dieren kostbaar is geworden, en dat ligt niet aan onze inzet of intenties.
Maar wat zijn deze factoren dan?
Consulten en apparatuur
De kennis, ervaring en apparatuur die in een kliniek aanwezig zijn, maken het mogelijk om snel en deskundig te handelen en dat is in het belang van het dier. Denk aan röntgen, echo’s, laboratoriumonderzoek… al die middelen zijn nodig om goed te kunnen helpen. Dit alles om zo veel als mogelijk in huis te kunnen doen, wat zorgt voor snel handelen, veilige behandelingen en daarmee dus snelle uitslagen en diagnoses.
Maar ze kosten ook geld. Niet om winst te maken, maar om de zorg mogelijk te houden.
Medicatie
Medicatie voor dieren is vaak vele malen duurder dan voor mensen. Zodra een middel officieel voor dieren geregistreerd staat, zijn wij verplicht dat te gebruiken. Niet omdat we dat leuk vinden, maar omdat de wet het zo voorschrijft. Doen we dat niet, dan riskeren we boetes of zelfs sluiting van de kliniek.
Belasting en regelgeving
Wist je dat wij geen enkele steun krijgen vanuit de overheid? Op bijna alles wat wij doen en verkopen betalen we 21% belasting. Dieren worden door de overheid gezien als een “luxeproduct”, niet als iets noodzakelijks voor ons welzijn. Dat zorgt er dus direct voor dat de prijzen hoger zijn.
De realiteit achter de schermen
Daarbovenop komen alle vaste lasten: huur, verzekeringen, energie, leveranciers, salarissen en ga zo maar door. En geloof me: niemand hier wordt rijk van dit werk. We werken keihard voor een bescheiden salaris, puur vanuit liefde voor dieren.
De manier waarop er tegen ons gesproken wordt, kan gewoon niet door de beugel. Alsof wij verantwoordelijk zijn voor alle stijgende kosten. Wij willen alleen maar helpen en uitzoeken wat er gaande is. Het voelt voor mij echt als een aanval en dat doet pijn. Alles in het leven wordt duurder, ook voor ons want wij leven in dezelfde wereld.
En wat ik eigenlijk wil zeggen is dit: wij willen hetzelfde als jullie. Een gezond en gelukkig dier. Daarvoor moeten we samenwerken, niet tegenover elkaar staan.
Vraag gewoon waarom iets kost wat het kost. We leggen het met liefde uit, zodat je weet wat wij precies gaan doen.
Wij willen transparantie, begrip en vooral: respect.
Het voelt alsof de waardering en het vertrouwen in ons verdwijnt, voor het vak dat zo mooi is.
Dank je wel dat je dit gelezen hebt
Groet, Valesk